Auschwitz-Memento
  • A
  • A+
  • A
Auschwitz-Memento

Zdzisław Walczak nr obozowy 39543, po ucieczce z obozu został przejęty przez jednego z „Budrysów” i przerzucony „Szlakiem Babinicza” w rejon działania oddziału AK „Garbnik” przyjął ps. „Kamfora”.

23 listopada 2021

Urodzony w Borysławiu 16 czerwca 1911 roku. Z zawodu był urzędnikiem państwowym.

Aresztowany został w Krakowie 10 czerwca 1942 roku i osadzony w więzieniu na Montelupich, skąd transportem zbiorowym 15 czerwca przewieziony został do obozu KL Auschiwtz. Oznaczony został numerem 39543. Pracował początkowo w żwirowni Kiesgrube, następnie w komandzie remontującym kanalizacje – Kanalreinigenkommando. Miał możliwości łatwiejszego poruszania się po obozie jak i w granicach tzw. wielkiej postenketty.

Współpracował z więźniami z komanda mierników, którzy utrzymywali kontakty z działającą poza obozem organizacja konspiracyjną. Rolę łączniczki pełniła Bronisława Dłuciak „Dzidka” z oddziału AK „Sosienki”. W 1944 roku w porozumieniu z dowództwem obwodu oświęcimskiego AK, wspólnie z Józefem Barcikowskim z komanda mierników podjął decyzje o ucieczce. Plany te pokrzyżowała decyzja o umieszczeniu Barcikowskiego w bloku 11. Za pośrednictwem więźniów dostarczających pożywienie osadzonym w bloku 11, skontaktował się ze swoim przyjacielem. Po przekupieniu blokowego, udało się podrzucić kombinezon roboczy, który nałożył Barcikowski i tak został wyprowadzony przez Walczaka z obozu głównego, jako członek ekipy remontowej. Ukrywali się przez kilka dni w piwnicy na terenie Bauhofu i kiedy dostali wiadomość, że w stosunku do współwięźniów nie stosowano żadnych represji, nocą opuścili teren obozu. Wzdłuż brzegów Soły, przekraczając ją kilka razy dotarli do mostu na Sole w Łękach, gdzie przejął ich jeden z Jedlińskich „Budrysów”. Następnego dnia zbiegowie zostali przerzuceni „Szlakiem Babinicza” w rejon działania oddziału AK „Garbnik”,
w którym Józef Barcikowski wkrótce objął dowództwo. Zdzisław Walczak również pozostał w konspiracji w oddziale „Sosienki” i „Garbnik” przyjmując pseudonim „Kamfora”.      

autor: AD, BaW

=================================

Biogram powstał dzięki działalności Stowarzyszenia Auschwitz Memento oraz Centrum Dokumentacji „Nieobojętni spod Auschwitz”. Dofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie oraz Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w ramach programu „Patriotyzm Jutra”