Auschwitz-Memento
  • A
  • A+
  • A
Auschwitz-Memento

Kazimierz Ptasiński ps. „Sęp” wywiadowca, współpracował z organizacją Związku Walki Zbrojnej w Obwodzie Oświęcim, z lokalnym oddziałem Batalionów Chłopskich a po akcji scaleniowej stał się partyzantem oddziału AK „Sosienki”.

9 października 2021

Urodzony w dniu 19 lutego 1921 roku w Libiążu, syn Józefa i Walerii z domu Bisaga. Po śmierci matki, w wieku 6 lat trafił najpierw do zakładu dla sierot Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo w Bobrku, a stamtąd do rodziny Dziubków w Łękach na Zasolu. Pomagał przede wszystkim w pracach gospodarskich i ostatecznie tam zamieszkał.

Po wybuchu wojny chcąc uniknąć wywozu na roboty przymusowe do Niemiec, zatrudnił się w Państwowej Kopalni Węgla w Brzeszczach. W 1940 roku podjął współpracę z organizacją Związku Walki Zbrojnej w Obwodzie Oświęcim. Przyjął wówczas konspiracyjny pseudonim „Sęp”. Początkowo pełnił funkcję łącznika z placówką w Libiążu oraz utrzymywał kontakt  z doktorem Bobrzyńskim pracującym w szpitalu w Chrzanowie. Pozyskiwane przez niego tą drogą medykamenty trafiały następnie do Komitetu Pomocy Więźniom Politycznym Obozu Auschwitz. Jako „fałszywy” woźnica pracował w rejonie obozu w Brzezince, gdzie prowadził akcję wywiadowczą na rzecz ZWZ. W 1943 roku „Sęp” podjął bliższą współpracę z lokalnym oddziałem Batalionów Chłopskich, następnie po akcji scaleniowej stał się partyzantem oddziału AK „Sosienki”. W Zasolu w skarpie nieopodal młyna wykonał bunkier ziemny, gdzie przechowywano i przestrzeliwano naprawianą i dostosowywaną do warunków konspiracyjnych broń. W 1944 roku wyznaczony został do obsługi tzw. „Szlaku Babinicza”, którym przeprowadzał uciekinierów z Auschwitz do Porąbki do oddziału AK „Garbnik”.

27 października 1944 roku wraz z Konstantym Jagiełłą, Tomaszem Sobańskim i Franciszkiem Dusikiem współorganizował nieudaną akcję przejęcia więźniów uciekinierów w Łękach-Zasolu w gospodzie Juliana Dusika. Został aresztowany i osadzony w areszcie miejskim gestapo w Oświęcimiu. Przesłuchiwany był kilkanaście razy. Korzystając z nieuwagi gestapowców zbiegł z aresztu wyskakując przez okno. Odruchowo podjął decyzję o ucieczce do rodziny do Libiąża, ale nie chcąc ich narażać na aresztowanie, drogą kolejową dotarł do Brzeszcz i w końcu do Łęk. Ukrywał się na melinach przez kilkanaście dni. Dzięki pomocy członków konspiracji PPS-WRN, którzy dostarczyli fałszywą Kennkarte na nazwisko Stefan Trebliński, wyprowadzony został z terenu przyobozowego do Generalnego Gubernatorstwa gdzie doczekał końca wojny. Wstąpił następnie do grupy Narodowych Sił Zbrojnych Franciszka Ruska. Uciekając przed prześladowaniem ze strony Urzędu Bezpieczeństwa wyjechał na tzw. Ziemie Odzyskane, skąd wrócił dopiero po amnestii w 1956 roku. Za swoją działalność odznaczony został m.in.:Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972); Krzyżem Partyzanckim (1989); Krzyżem Armii Krajowej (1995).

=================================

Biogram powstał dzięki działalności Stowarzyszenia Auschwitz Memento oraz Centrum Dokumentacji „Nieobojętni spod Auschwitz”. Dofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie oraz Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w ramach programu „Patriotyzm Jutra”